• info@noavaranedanesh.com

  • تماس با ما:02142881200

  • زمان :شنبه-پنجشنبه 9-19:00

پوست

 

فهرست : 

 

آناتومی..

خارش...

درمانهای موضعی و مراقبت از پوست..

درماتیت و اگزما

آکنه و روزاسه.

بیماریهای پاپولواسکواموس...

کهیر و آنژیوادم.

عفونتهای قارچی پوست..

بیماریهای ویروسی پوست..

سیفیلیس...

سل پوستی و جذام.

لیشمانیوز

گال.

بیماریهای مو و ناخن..

سندرم‌های افزایش حساسیت..

واکنش‌های دارویی..

ویتلیگو.

بیماری‌های بافت همبند.

تومورهای پوست..

خال‌ها و ملانوم بدخیم 

 

 

 

 

درماتیت و اگزما

ویژگی­های پاتولوژیک اگزوما

مرحله حاد: ادم داخل سلولی و ادم بین سلوی وجود دارد (اسپونژیوز) که باعث ایجاد وزیکول داخل اپیدرمی می­شود.

مرحله مزمن: آکانتوز یا ضخیم شدن اپیدرم به وجود می­آید.

درماتیت آتوپیک

کرایتریاهای ماژور:

  • خارش(بسیار مهم)
  • انتشار تیپیک
  • درماتیت مزمن یا مزمن عودکننده
  • سابقه شخصی یا خانوادگی بیماری­های آتوپیک

کرایتریاهای مینور:

  • کاتاراکت ساب کپسولار قدامی
  • کنژنکتیویت راجعه
  • خشکی پوست
  • کیلیت(التهاب لبها)
  • ایکتیوز(پوست خشک و پوسته دار)
  • شروع بیماری در سنین پایین
  • برجستگی پری فولیکولار(اطراف فولیکولهای مو)
  • استعداد ابتلا عفونت­های پوستی
  • چین زیر چشمی دنی مورگان
  • کراتوکونوس
  • تیره شدن اطراف چشم
  • درماتیت غیراختصاصی دست و پا
  • واکنش IgE(واکنش سریع تست پوستی)
  • IgE سرم
  • پیتریازیس آلبا
  • رنگ­پریدگی یا اریتم صورت
  •    حساسیت غذایی
  • خارش در زمان تعریق
  • حساسیت به پشم
  • درموگرافیسم سفید
  • اگزمای آرئول پستان
  • عدم تحمل غذایی
  • وجود چین­های قدامی گردن

 

کرایتریاهای تعدیل یافته:

پوست خارش­دار + حداقل 3 مورد از موارد زیر:

  • شروع قبل از 2 سالگی (اگر اکنون کودک کمتر از 4 سال دارد کرایتریا حساب نمی­شود.)
  • سابقه قبلی درماتیت (درگیری گونه­ها در کودکان کمتر از 10 سال)
  • سابقه خشکی منتشر پوست
  • سابقه بیماری­های آتوپیک دیگر (یا هر بیماری آتوپیک در خانواده درجه 1 کودکان کمتر از 4 سال)
  • درماتیت در چین­های بدن (درماتیت گونه­ها، پیشانی، نواحی خارجی و اندام­ها در کودکان کمتر از 4 سال)

مهمترین علامت درماتیت آتوپیک وجود خارش شدید است.

در بیماران آتوپیک سد اپیدرمال با وجود ظاهر طبیعی، غیرطبیعی است و افزایش خروج اپیدرمی آب با شدت بیماری مرتبط می­باشد.

درماتیت آتوپیک در زمستان به علت کاهش رطوبت محیطی بدتر می­شود.

ویژگیهای بالینی

مرحله شیرخوارگی: این مرحله از 2 ماهگی آغاز و تا 18 ماهگی فروکش می­کند.

با قرمزی و پوسته شدن گونه­ها آغاز و به سر، گردن، پیشانی، نواحی اکستانسور انتهاها پیشروی می­کند. ناحیه پوشک و مرکز صورت (دور دهان و لب) درگیر نمی­باشد.

مرحله کودکی: شروع این مرحله از 18 تا 24 ماهگی است و تا 12 – 10 سالگی ادامه دارد.

در این مرحله فلکسورها شامل چین­های آرنج، زانو، مچ دست، مچ پا، پلک و طرفین گردن درگیر است.

به ضایعات طرفین گردن Atopic dirty neck می­گویند.

مرحله بالغین:

  • از 12 سالگی به بعد است.
  • درگیری جنرالیزه و یا مشابه درگیری کودکان (سطوح فلکسور) است.
  • اغلب کلونیزاسیون استاف طلایی وجود دارد.
  • با افزایش درجه حرارت و استرس در شب مثلا هنگام رفتن به رختخواب خارش آغاز می­گردد.

دو عفونت شایع در مبتلایان به درماتیت آتوپیک:

  1. استاف اورئوس
  2. هرپس سیمپلکس(HSV)

علائم همراه:

  • چین­های عرضی در زیر پلک تحتانی به نام چین­های دنی مورگان
  • پیتریازیس­آلبا: پیتریازیس­آلبا با Patchهای پوسته­دار ظریف، هیپوپیگمانته، بدون علامت و با حاشیه نامشخص تظاهر می­یابد.
  • کراتوزپیلار: با ضایعات فولیکولر کاراکتریستیک در قسمت لترال بازوها و ران، باتک و گونه­ها مشخص می­شود. این اختلال در افراد آتوپیک شایع­تر است. پوست در لمس شبیه به کاغذ سنباده است.
  • نشانه Hertoghe که عبارت است از باریکی بخش خارجی ابروها گاهی در این بیماران رخ می­دهد.

مهمترین تشخیص افتراقی درماتیت آتوپیک، بیماری گال است.

درمان:

امولینت­های حاوی سرامید

استروئیدهای موضعی

آنتی­هیستامین­های نسل اول

در موارد شدید و جنرالیزه می­توان از استروئیدهای خوراکی برای مدتی کوتاه استفاده کرد.

درماتیت سبورئیک

پوست سر، صورت، سینه، پشت و نواحی فلکسورال بیشتر درگیر هستند.

در پارکینسون بدلیل افزایش چربی پوست، درماتیت سبورئیک شایع­تر است.

ترشح سبوم در پوست مبتلا به درماتیت سبورئیک بیشتر از افراد طبیعی نمی­باشد.

در ایدز درماتیت سبورئیک شدیدتر و کنترل آن دشوارتر است.

ویژگی درماتیت سبورئیک پوسته­های زرد و چرب بر روی یک زمینه اریتماتو است.

زودرس­ترین علامت درماتیت سبورئیک، شوره سر می­باشد.

در موارد مزمن، ریزش مو رخ می­دهد که با رفع التهاب، برگشت­پذیر است.

درصورت معمولاً قسمت داخلی ابروها، بین دو ابرو و چین­های نازولبیال درگیرند که به صورت قرمزی و پوسته­ریزی می­باشد.

بلفاریت شایع است و در موارد شدید زخم پلک­ها و ریزش مژه­ها رخ می­دهد. در آقایان چانه و ریش، سبیل و خط ریش درگیر میشوند که با بلند شدن موهای این نواحی رخ داده و با اصلاح کردن و تراشیدن آن برطرف می­شود.

شایعترین الگوی درگیری Petaloid form است که اغلب در مردان با درگیری قدام سینه و قسمت فوقانی پشت رخ می­دهد.

در موارد مقاوم و شدید درماتیت سبورئیک بیمار باید نظر عفونت HIV مورد ارزیابی قرار گیرد.

متیل دوپا، کلروپرومازین، سایمتیدین عوارضی مشابه درماتیت سبورئیک دارند.

درمان شامل دو گروه داروست:

  • داروهای ضدقارج: اثر پایدارتری دارند.

داروهای ضدالتهاب (کورتیکواستروئیدها): اثر سریع­تری دارند

  • آقای 47 ساله با پلاک­های قرمز با پوسته زرد Greasy در وسط صورت و ناحیه اطراف استرنوم مراجعه کرده است. بیمار اظهار می­دارد که وقتی ریش وی بلند می­شود اریتم و Scale در آن ناحیه بوجود می­آید و با اصلاح ریش ضایعات پاک می­شوند. کدام گزینه در مورد بیماری وی غلط است؟

الف) بیماری در فصول مختلف بهتر و بدتر می­شود.

ب) در موارد شدید تربینافین خوراکی لازم است.

ج) استرس و خستگی باعث تشدید بیماری می­شوند.

د) مصرف کورتیکواستروئید موضعی به صورت متناوب از جمله درمان هاست.

درماتیت وزیکولوبولوز دست (پمفولیکس)

وزیکول­های راجعه قرینه روی کف دست­ها، حاشیه لترال انگشتان یا کف پا مهم­ترین تظاهرات هستند.

علل پمفولیکس عبارتند از:

  • ایدیوپاتیک
  • Id reaction ناشی از عفونت­های قارچی
  • Id reaction درماتیت تماسی از مناطق درگیر
  • فعال شدن مجدد سیستمیک درماتیت تماسی ناشی از نیکل

درماتیت نومولار (سکه­ای)

به صورت پلاک منفرد یا پلاک­های متعدد سکه­ای شکل تظاهر می­یابد.

شایع­ترین شکل درماتیت آتوپیک در بزرگسالان درماتیت دست است.

اگزمای هیپرکراتوتیک

این اگزما در کف دست و پا ایجاد می­شود و در مردان شایع­تر است.

ضایعات در قسمت میانی و پروگزیمال کف دست و سطح ولار انگشتان ایجاد می­شود.

نمای ضایعات هیپرکراتوتیک، اریتماتو و شیاردار است.

اگزمای نوک انگشتان

ضایعات در ابتدا مرطوب و سپس خشک، ترک­دار و پوسته­دار می­شوند و می­تواند تا نزدیکی مفصل اینترفالنژیال دیستال گسترش یابد.

در اگزمای نوک انگشتان خارش کم است و اغلب وجود ندارد و مهم­ترین ویژگی آن تندرنس است.

اگزومای نیپل

اگزمای نیپل از نوع مرطوب بوده وهمراه با ترشح و کراست است.

اگزمای نیپل می­تواند تظاهری از درماتیت آتوپیک باشد.

اگر اگزمای نیپل بیشتر از 3 ماه ادامه پیدا کند و مخصوصاً در موارد یکطرفه باید بیوپسی جهت Rule out بیماری پاژه صورت پذیرد.

اگزمای پلک

درماتیت تماسی آلرژیک اکثراً پلک فوقانی را درگیر می­نماید ولی درماتیت آتوپیک پلک­های فوقانی و تحتانی را مبتلا می­سازد.

اگزمای کف پایی نوجوانی

پوسته­ریزی، اریتم، خشکی و شیارهای دردناک در کف پا مهم­ترین تظاهرات آن هستند.

درمان: استفاده از جوراب­های نخی و پشمی و کفش­های چرمی به بهبود این وضعیت کمک می­کند. استروئید موضعی در درمان مؤثر نمی­باشد.

درماتیت تماسی تحریکی (ICD)

تماس با یک ماده محرک غلیظ موجب درماتیت تماسی تحریکی می­شود. تماس قبلی با ماده محرک الزاماً وجود ندارد و در اکثر مواقع در عرض چند دقیقه تا چند ساعت بعد از مواجهه با ماده محرک ایجاد می­شود.

در پوست خشک کمتر این ضایعه دیده می­شود.

ضایعات درماتیت تماسی تحریکی مرز مشخصی با پوست سالم دارند و در مقایسه با درماتیت تماسی آلرژیک، انتشار و پخش شدن کمتری دارند.

مرحله حاد: اریتم، ادم، وزیکول و اروزیون دیده می­شود.

مرحله مزمن: اریتم، لیکینیفه شدن، هیپرکراتوز و فیشر مشاهده می­گردد.

استفاده از دستکش اساس محافظت است.

 

 

 

 

آدرس

آدرس :

خیابان ولیعصر، نرسیده به فاطمی، کوچه پزشک پور، پلاک 12، طبقه سوم

الف) مسئول آموزش

021-42881200  09361700109 09361700751

ب) ارتباط با دانشجویان

021-42881200 09361700751

ج) کارشناس فناوری ارتباط

021-42881200  09361700844  09905700743

د) واحد پشتیبانی

09905700650

ر) واحد زبان

09201700150

نماد اعتماد و ساماندهی

logo-samandehi

دسترسی سریع